Namaszczenie chorych

Sakrament chorych – Kościół wierzy i naucza, że wśród siedmiu sakramentów istnieje jeden specjalnie przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych chorobą, mianowicie – namaszczenie chorych. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy, że święte namaszczenie chorych zostało ustanowione przez Pana Jezusa jako prawdziwy i właściwy sakrament Nowego Testamentu. O nim to wspomina św. Marek Ewangelista, niejako zapowiadając go (Mk 6,13), natomiast św. Jakub Apostoł i brat Pański w swoim liście (Jk 5,14-15) poleca święte namaszczenie wiernym i ogłasza je jako istniejące w Kościele (KKK 1511)

Sakrament namaszczenia chorych udzielany na każdą prośbę. Szczególnie przy okazji wizyty u chorych w każdy pierwszy piątek miesiąca lub przed świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocnymi [wg ogłoszeń].

Warto w tym miejscu jeszcze raz przypomnieć, że sakrament chorych jest przeznaczony dla ludzi żyjących. Stąd też kapłana staramy się wzywać, kiedy chory jest jeszcze świadomy i przytomny, pragnie się wyspowiadać, przyjąć Komunię św. i namaszczenie świętymi olejami.

Co przygotować?

Przed wizytą księdza przychodzącego z posługą sakramentu namaszczenia chorych trzeba przygotować: stolik z krzyżem, zapaloną świecą, wodą święconą, kropidłem oraz szklanką z wodą dla chorego. Najważniejsze jest jednak, aby domownicy i osoby towarzyszące przygotowały się duchowo i modliły się wraz z księdzem w intencji chorego.